- Co ile robicie sobie wolne od szkoły?
#1
Jak w pytaniu
Odpisz
#2
Chodzi o wagary? Ja chodziłem z chłopakami średnio raz w tygodniu. Ale to tylko dzięki temu, że miałem średniointeligentnego wychowawcę. Samemu pisało się usprawiedliwienia, nawet bez podpisu.

Punkt dla niego bo do dzisiaj nie wiem czy był aż tak głupi, czy udawał   :Śmieje się radośnie:

To były czasy. A teraz? Do roboty i nie ma zmiłuj!
Odpisz
#3
Ja właściwie cały czas chodzę do szkoły, bo regularne chodzenie prawie że gwarantuje przejście klasy. Raz tylko sobie olałem pierwsze 3 lekcje, ale wtedy to byłem bardzo zdesperowany    :Wystawia język:
Mogę wszystko
Odpisz
#4
Co prawda już skończyłem szkołę, ale sie wypowiem.Średnio raz w miesiącu robiłem sobie wolne od szkoły i były to przeważnie piątki.Więcej razy się nie dało, ponieważ miałem taką wychowawczyni, że nawet o ten jeden dzień w miesiącu był straszny problem z usprawiedliwieniem.Ehh... jeszcze mnie ciarki przechodza, jak sobie przypomnę jak sie na mnie przez to wydzierała :?
Odpisz
#5
NIGDY nie byłem an wagarach...
Co najwyżej na studiach olewałem wykłady i regulaminową liczbę ćwiczeń - bo było wolno.
Nic ponadto.

Tak, frajer i miękka faja ze mnie, wiem.    :Smuci się:
Ostatnia nadzieja w palnej broni,
Wyceluje se do lewej skroni,
Zanim strzele "raz-dwa-trzy" odlicze
I spokój mi wyjdzie na oblicze.
Odpisz
#6
Zas napisał(a):Tak, frajer i miękka faja ze mnie, wiem.    :Smuci się:
A co według Ciebie jest takiego super dowartościowującego w pójściu na wagary? Olać różne rzeczy to każdy potrafi.
Odpisz
#7
W sumie to racja. Prawda jest jak zwykle po środku. Nie można przesadzać ani w jedną, ani w drugą stronę.
Odpisz
#8
Ja jeśli chodzi o frekwencję na zajęciach to praktycznie w każdej szkole byłem liderem, wagary zdarzały się bardzo rzadko.
Odpisz
#9
Raz w życiu byłem na wagarach - parę tygodni temu w czwartkowe popołudnie korzystając z okazji uciekłem autobusem do domu. To prawdopodobnie jedyne moje wagary w całym ciągu edukacyjnym.
Odpisz
#10
Miałam zawsze wysoką frekwencję (raz nawet stuprocentową  :Stare - Śmieje się głupkowato:). Nie opuszczałam zajęć głównie ze względu na mamę, ale i na własne przekonanie, że nie wolno mi tego robić. Co najwyżej jeśli byłam chora, wydłużałam sobie o parę dni "urlop". Z perspektywy czasu trochę się dziwię, że mi się tak chciało chodzić cały czas.
Odpisz
#11
Z perspektywy to chyba każdy się dziwi    :Uśmiecha się:
Ostatnia nadzieja w palnej broni,
Wyceluje se do lewej skroni,
Zanim strzele "raz-dwa-trzy" odlicze
I spokój mi wyjdzie na oblicze.
Odpisz
#12
Szczerze mówiąc, jestem w szoku po przeczytaniu waszych odpowiedzi. Ja chodziłam do szkoły dokładnie tyle, ile musiałam (czyli byle mieć te wymagane 50% obecności i ani dnia więcej). Przy takiej fobii społecznej, jaką miałam/mam, to i tak cud, że w ogóle chodziłam    :Wystawia język:
Odpisz
#13
A nie miałaś przez to problemów z rodzicami, z nauczycielami?

Ja na wagarach byłam raz w życiu, z całą klasą, i oczywiście była z tego kupa problemów.
Chociaż szkoły się bałam, to wolałam chodzić i przemykać pod ścianami, zamiast uciekać i potem być centralną bohaterką awantur XD
Admin na urlopie
Odpisz
#14
Problemy na początku były, ale po wtajemniczeniu nauczycieli w całą sprawę z fobią społeczną wszyscy szli mi na rękę i miałam spokój. Niestety musiałam przerabiać właściwie połowę materiału sama w domu, żeby w ogóle nadążać z nauką. Z rodzicami nie było problemów, bo praktycznie przed każdym wyjściem do szkoły zaczynałam wymiotować ze stresu i chyba to ich ostatecznie przekonało, że to jednak nie żarty.

Szczerze was wszystkich podziwiam, że udawało/udaje wam się przezwyciężyć strach na tyle, żeby wychodzić chociaż do szkoły  :Stare - Uśmiecha się i puszcza oko: I troche zazdroszczę   :Śmieje się radośnie:
Odpisz
#15
A ja trochę zazdroszczę tobie. Przecież od tego chodzenia i tak nikogo bliżej nie poznałem, nigdy nei doświadczyłem takiej prawdziwej przyjaźni, zainteresowania... A naprawdę wspaniali nauczyciele i lekcje to raczej wyjatki, a nie reguła.
Ostatnia nadzieja w palnej broni,
Wyceluje se do lewej skroni,
Zanim strzele "raz-dwa-trzy" odlicze
I spokój mi wyjdzie na oblicze.
Odpisz
#16
Ale miałeś odwage, żeby w ogóle tam iść i otworzyć do kogoś gębę, nie musiałeś siedzieć sam w czterech ścianach odizolowany od świata. Ale z drugiej strony widzę, że miałeś wybitnego pecha i trafiałeś na nieodpowiednich ludzi, skoro z żadnym nie udało Ci się zakumplować. Swoją drogą to dla mnie troche dziwne, bo myślałam zawsze, że osoby takie jak Ty mają "wzięcie" wśród ludzi. Jestś raczej.. nietypowy, troche 'trudny' (sądząc tylko po Twoich postach oczywiście) i wydawało mi się, że taka oryginalność raczej przyciąga. Mnie by przyciągnęła w każdym razie   :Śmieje się radośnie:
Odpisz
#17
"żeby w ogóle tam iść" - i na tym odwaga sie kończyła. No, tak od 3-4 klasy podstawówki, w 1-2 byłem prawie normalny.
Ostatnia nadzieja w palnej broni,
Wyceluje se do lewej skroni,
Zanim strzele "raz-dwa-trzy" odlicze
I spokój mi wyjdzie na oblicze.
Odpisz
#18
Chodziłam na wagary.

W gimnazjum w pierwszej klasie, bo miałam problemy z kilkoma osobami i unikałam szkoły ze strachu. Po różnych problemach (typu ktoś z klasy widział mnie na ulicy, wezwanie mamy do szkoły, przyprowadzenie mnie do szkoły w środku lekcji) w drugiej i trzeciej klasie chodziłam normalnie, nawet na wagary z całą klasą nie poszłam. Chociaż zostały też 2 inne osoby, a reszta doszła później.    :Uśmiecha się szeroko:

W liceum z lenistwa przed nauką (ale to od 2. klasy, jak wychowawczyni się zmieniła, a ta nowa pozwała nam samemu pisać usprawiedliwienia lub sama skreślała nam nieobecności), a co za tym idzie ze strachu przed jedynką lub z niechęci do w-f. Byłam nawet na tyle głupia, że narobiłam sobie problemów w trzeciej klasie. Z niektórych przedmiotów miałam wiele nieobecności i straszyli mnie nieklasyfikacją. Narobiłam sobie wiele zaległości i potem na koniec roku musiałam wiele rzeczy pozaliczać. Pamiętam, że w czasie rekolekcji zaliczałam biologię.    :Uśmiecha się szeroko: Teraz jak o tym myślę, to aż uwierzyć nie mogę, że miałam na to wszystko "odwagę". Podczas studiów nastąpiła całkowita zmiana i opuszczałam, tak jak Zas, tylko dopuszczalną liczbę ćwiczeń lub wykłady.
Everything is simpler than you think and at the same time more complex than you imagine.
gg: 9791672
Odpisz
#19
incomplete napisał(a):Szczerze mówiąc, jestem w szoku po przeczytaniu waszych odpowiedzi. Ja chodziłam do szkoły dokładnie tyle, ile musiałam (czyli byle mieć te wymagane 50% obecności i ani dnia więcej). Przy takiej fobii społecznej, jaką miałam/mam, to i tak cud, że w ogóle chodziłam    :Wystawia język:

Ja właśnie też jestem zdziwiona, ale może ci, którzy tak piszą, nie mieli jeszcze fobii w latach szkolnych. Ja najchętniej opuszczałabym szkołę przynajmniej raz w tygodniu, bo tak więcej tobym się trochę bała, że później nie będę w temacie, a od kogo ja tego wszystkiego dokładnie się dowiem jak nie umiem prawie do nikogo gęby otworzyć? Poza tym boję się okłamywać nauczycieli, teraz to robię z usprawiedliwieniami, jak każdy, ale żeby tak non stop tobym nie umiała. No i rodzice by się wkurzali, że nie chodzę do szkoły, wyzywaliby od leniów, a ja też sama bym tak się czuła. Jak nie chodzić do szkoły to wolałabym z kimś się gdzieś szwendać na mieście a nie zostawać w domu.
Odpisz
#20
pomarancza44 napisał(a):Ja właśnie też jestem zdziwiona, ale może ci, którzy tak piszą, nie mieli jeszcze fobii w latach szkolnych.
Ja właśnie wtedy miałam największą fobię, zwłaszcza w gimnazjum, a mimo to nie opuszczałam zajęć    :Uśmiecha się puszczając oko:. Miałam wpojone, że to jest mój obowiązek i nie ma żadnego oszukiwania i niełażenia.
Odpisz
#21
Myślę, że tak jak ja bałaś się opuszczać zajęć. Jak już naprawdę nie mogłem być w szkole to potem był problem od kogo zeszyty pożyczyć.
Odpisz
#22
^ O, dokładnie...
Zresztą nawet dzisiaj wolę sobie nawet nie wyobrażać tej awantury o wagary... O Jezu...  :Stare - Zadziwiony:    :Smuci się:
Ostatnia nadzieja w palnej broni,
Wyceluje se do lewej skroni,
Zanim strzele "raz-dwa-trzy" odlicze
I spokój mi wyjdzie na oblicze.
Odpisz
#23
haha lepiej jak najmniej no ale coz
Jeśli szukasz psychologa w Warszawie to polecam: www.psychoterapia-romaniuk.com
Odpisz
#24
Bardzo rzadko. Jak nie chcę iść do szkoły potrafię mamę doprowadzić niemalże do płaczu a potem dręczy mnie poczucie winy więc lepiej iść. W ostateczności można iść na wagary ale to nudne tak samemu się szlajać. Może lepiej iść do szkoły przewegetować nawet jak się ma gorszy dzień.
Odpisz
#25
Jak jeszcze chodziłam do szkoły, to raczej miałam większość obecności, rodzice zawsze mnie pilnowali.
Inaczej jest na studiach- jeśli coś mnie nie interesuje, to po prostu często opuszczam takie zajęcia, jeśli wiem, na co mogę sobie pozwolić.

Niestety zajęcia, które powodują stres są obowiązkowe i nie mogę ich uniknąć, pocieszam się, że do odbędą się tylko 3 takie zajęcia i w końcu się skończą    :Uśmiecha się:
Odpisz


Podobne wątki
Wątek: Autor Odpowiedzi: Wyświetleń: Ostatni post
  Studia. Prezentacje. Jak sobie z nimi radzicie? zielonooka 48 3 232 04 Gru 2018, Wto 18:11
Ostatni post: mala92
  Matura - jak wyglądała i jak sobie poradziliście ze stresem? WinterWolf 41 1 528 13 Wrz 2018, Czw 15:01
Ostatni post: HalfDead
  Czy fobik dałby sobie radę na emigracji? TotalnaPadaka 2 345 08 Sie 2018, Śro 22:36
Ostatni post: Golden
  Nie wyobrażam sobie iść do pracy i pracować ;( ... Milka001 17 832 19 Lip 2018, Czw 22:07
Ostatni post: amlepi
Thumbs Down Szkoła, studia  Wieczne problemy z uczęszczaniem do szkoły Wiki2112 1 439 10 Kwi 2018, Wto 7:19
Ostatni post: BlankAvatar
  Jak sobie radzicie z porażkami na studiach/ w szkole (nie zdane testy)? melancolie 5 593 16 Sty 2018, Wto 20:13
Ostatni post: cheeseburger_z_serem
  Powrót do szkoły po 8 latach da się? hesek.wacek 24 2 456 08 Paź 2017, Nie 10:21
Ostatni post: Divine
  Jak sobie radzić w pracy w biurze Rival 6 912 06 Maj 2017, Sob 14:57
Ostatni post: porcellus
  Nie radzenie sobie w pracy z ludźmi Kotolubna 7 1 262 12 Lut 2017, Nie 19:39
Ostatni post: niesmialytyp
  Jestem w techbazie i idę dzisiaj do szkoły. Fakyoall 6 788 01 Wrz 2016, Czw 18:59
Ostatni post: Promyk


PhobiaSocialis.pl

Forum dla cierpiących na fobię społeczną (lęk społeczny, chorobliwa nieśmiałość, osobowość unikająca, hikikomori). Znajdziesz tu pomoc, informacje i porady, oraz poznasz podobnych ludzi, którzy zrozumieją twoje problemy! Pamiętaj, że nie jesteś sam(a)!

This forum uses Lukasz Tkacz MyBB addons.