- Mania prześladowcza
#1
Kilka razy w życiu przeżyłem coś , co wydawało mi się skrajnym nasileniem fobii społecznej. Nie tylko bałem się sam działać w obawie przed reakcją innych (np. zabierać głos publicznie czy rozmawiać w ogóle) ale byłem wręcz przekonany, że ludzie sami będą chcieli mnie skrzywdzić, poniżyć, zastraszyć. Byłem  w takim stanie przez wiele miesięcy w liceum. Nie było to całkiem nieuzasadnione, dlatego że wtedy miewałem liczne nieprzyjemności, zazwyczaj spowodowane swoja odmiennością (koledzy i wychowawczyni piętnowali mnie jako "aspołecznego"). Doszło do tego, że na przerwach chowałem się w toalecie, by zminimalizować okres czasu, w którym zazwyczaj spotykało mnie coś złego.

Sytuacja poprawiła się na studiach. Tu nikogo nie obchodziło, czy jestem "aspołeczny". Nie było tez złośliwców, którzy dokuczali osobom słabszym psychicznie dla przyjemności. Tu jednak (na drugim roku), kiedy zdarzył mi się pierwszy na studiach konflikt z kimkolwiek, całkowicie się rozsypałem psychicznie, o wiele bardziej nawet niż w liceum. Tak bardzo bałem się spotkać z ludźmi (oczekiwałem, że będą zmawiać się między sobą przeciwko mnie), że nie mogłem wyjść z domu. Rodzice wezwali wtedy psychiatrę na wizytę domową. On po wysłuchaniu mojej historii zapisał mi sporą dawkę Xanaxu, który stopniowo postawił mnie na nogi. Od tego czasu "epizody prześladowcze" spotkały mnie jeszcze dwa razy. Raz, gdy pokłóciłem się z kolegą z pracy a drugi raz po tym, jak moja rodzina padła ofiara przestępstwa. W tych dwóch przypadkach jednak nie doszło do załamania nerwowego (albo się przyzwyczaiłem albo leki były skuteczne).

Czy ktoś  z Was przeżył coś podobnego?
Odpisz
#2
takie nastawienie paranoiczne, a czasem nawet ksobne, ale również "zwyczajne" objawy PTSD, nie są rzadko spotykane wśród "fobików". Więc tak, na pewno spotkasz więcej podobnych osób.
[-] 1 użytkownik polubił(o) wpis BlankAvatar:
  • KA_☕☕☕_WA
Odpisz
#3
Mania prześladowcza towarzyszy chyba stale, ale nie jestem pewien. Ja wiem, że mam wrogów, i na pewno nie są to moje wymysły czy po prostu podejrzenia. Ma to odzwierciedlenie w faktach. Poszło o pewne sprawy w których moja wina jest żadna, ale ja jestem fajnym obiektem do ataku, bardzo wygodnym. Łatwiej atakować kogoś, kto może liczyć tylko na siebie i jet sam, niż kogoś mogącego za chwilę zwołać ilu tam kumpli i pod tym względem ludzi aspołeczni zawsze będą bardziej narażeni.
Odpisz



PhobiaSocialis.pl

Forum dla cierpiących na fobię społeczną (lęk społeczny, chorobliwa nieśmiałość, osobowość unikająca, hikikomori). Znajdziesz tu pomoc, informacje i porady, oraz poznasz podobnych ludzi, którzy zrozumieją twoje problemy! Pamiętaj, że nie jesteś sam(a)!

This forum uses Lukasz Tkacz MyBB addons.