- Uciszyć ból rzeczą niemalże niewykonalną..
#1
Odpowiedzi pod moim wcześniejszym postem dały mi nadzieję , że istnieje szansa na poradzenie sobie z samą sobą i wspomnieniami kierującymi mnie w stronę z której nie ma powrotu. To boli. To tak bardzo boli , gdy człowiek upaja się myślą o śmierci , która może go uwolnić z klatki zwaną życiem. Z klatki z której przed czasem uwalniają się tylko najsłabsi.. Zdradliwy uśmiech losu , dający nadzieję by odebrać ją ostrym pchnięciem wspomnień. Wspomnienia , wspomnienia , wspomnienia. Wszędzie widzę tylko je. To one przywodzą na myśl widok krwi wylanej za choć odrobinę spokoju. Tak bardzo chciałabym zapomnieć , na chwilę zaznać spokoju ducha. Nadzieja którą mi dały słowa pod historią o moim dzieciństwie powoli zanika. Zanikam sama ja , moja osobowość i to takie niesprawiedliwe że muszę w tym trwać. Wiem czym skończyłaby się moja śmierć. Śmiercią mojej matki ponieważ już jedno dziecko straciła. Mam ochotę uciec od życia do świata w którym nie ma przemocy a który nie istnieje. Każdego dnia wpajałam sobie , że muszę rankiem wstać , nocą zasnąć a w ciągu dnia sobie poradzić. Dzięki temu dni które mijały nie skłaniały mnie do samobójstwa a dawały poczucie że coś lub ktoś na mnie czeka. A czeka na mnie przeszłość która pewnego dnia ze mną wygra.

"Silnym ten który wie czym jest życie".
Odpisz
#2
zostań buddą
Odpisz
#3
Zła sytuacja jest dobrą sytuacją   :Stan - Uśmiecha się - Szeroko: Także wszystko jest tak jak ma być, paradoksalnie.

clouddead napisał(a):zostań buddą
np. http://mahajana.net/teksty/bbodhi_8sciez...iezka.html
  :Stan - Uśmiecha się - Wystawia język:
Odpisz



PhobiaSocialis.pl

Forum dla cierpiących na fobię społeczną (lęk społeczny, chorobliwa nieśmiałość, osobowość unikająca, hikikomori). Znajdziesz tu pomoc, informacje i porady, oraz poznasz podobnych ludzi, którzy zrozumieją twoje problemy! Pamiętaj, że nie jesteś sam(a)!

This forum uses Lukasz Tkacz MyBB addons.